نویسندگان برای بررسی اثر معاملهگری فعال بر بازده سرمایهگذاری، حسابهای ۶۶٬۴۶۵ خانوار را در یک کارگزاری بزرگ طی سالهای ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۶ تحلیل کردهاند. نتایج نشان میدهد سرمایهگذارانی که بیشترین تعداد معامله را انجام دادهاند، بهطور متوسط فقط ۱۱٫۴ درصد بازده سالانه کسب کردهاند؛ درحالیکه بازده بازار در همین دوره ۱۷٫۹ درصد بوده است.
متوسط بازده سالانه خانوارهای بررسیشده نیز ۱۶٫۴ درصد بوده و آنها در طول هر سال حدود ۷۵ درصد از ترکیب سبد سهام خود را تغییر دادهاند. این سرمایهگذاران بیشتر به سهام شرکتهای کوچک، ارزشی و دارای بتای بالا تمایل داشتهاند.
باربر و اودین، اعتمادبهنفس بیشازحد را یکی از دلایل اصلی معاملهگری مکرر میدانند. سرمایهگذار ممکن است تصور کند توانایی بالایی در انتخاب سهم یا پیشبینی بازار دارد؛ اما افزایش تعداد معاملات، هزینههای بیشتری ایجاد میکند و در نهایت میتواند بازده خالص سبد را کاهش دهد.
این مقاله منبعی ارزشمند برای علاقهمندان به مالی رفتاری، روانشناسی سرمایهگذاری، مدیریت دارایی و سرمایهگذاری بلندمدت است. پیام اصلی پژوهش روشن است: معاملهگری بیشازحد میتواند برای ثروت سرمایهگذار زیانبار باشد.