این مقاله به بررسی «اثر تمایل» در سرمایهگذاری میپردازد؛ سوگیری رفتاریای که باعث میشود سرمایهگذاران سهام سودده را زود بفروشند، اما سهام زیان ده را بیش از حد نگه دارند.
پژوهش با تحلیل معاملات ۱۰ هزار حساب نشان میدهد این رفتار با متعادل سازی سبد، هزینه معاملات یا عملکرد آینده سهام قابل توجیه نیست. نتیجه مهم مقاله این است که اثر تمایل میتواند تصمیمهای سرمایهگذاری را مختل کرده و بازده پس از مالیات را کاهش دهد.
ترجمه : ماهان اسدی